Witaj
Cała historia SLA, opowiedziana przez tych, którzy z nim żyją.
Dziękujemy, że tu jesteś. Od trzydziestu do sześćdziesięciu minut, w twoim tempie. Przerwij, kiedy potrzebujesz, wróć, kiedy możesz. Nic nie musisz.
Pomiń wszystko, co wolisz zachować dla siebie. Ale jeśli możesz, dojdź do końca. Każda odpowiedź to jedno światło więcej w ciemnym pokoju.
Tak, to długi formularz. Ale przez lata nie było nic, nikt nie zbierał tych historii, a SLA zostawia nam niewiele dróg. Daj temu trochę czasu, skończ, kiedy zechcesz. Może właśnie to jest wyjście, dla nas wszystkich.
Dlaczego to robimy
- Nikt nigdy nie zebrał całej historii SLA od ludzi, którzy z nim żyją, z całego świata. My możemy. Razem, teraz.
- Jesteśmy wdzięczni każdemu lekarzowi, badaczowi i każdej firmie pracującej nad SLA. Ale SLA to choroba rzadka, a rzadkie choroby dostają mało uwagi i mało pieniędzy. Czekanie nie wystarczy. Możemy dodać to, co wiedzą tylko chorzy i ich rodziny.
- Połóż tysiąc historii obok siebie, a pojawią się wzorce. Wzorce wskazują przyczyny. Przyczyny wskazują wyjście.
SLA nazywają chorobą sierocą. Jeśli jesteśmy sierotami, to jesteśmy dla siebie rodziną. Trzymajmy się razem.
Jeśli żyjesz z SLA albo kochasz kogoś, kto z nim żyje: to może być jedna z najbardziej pożytecznych rzeczy, jakie dziś zrobisz. Dziękujemy.
Każdy wzorzec, który znajdujemy, zaczyna się od jednej szczerej historii. Twoja może być tą, która połączy kropki.
Syn lekarza. Ojciec, który dostał diagnozę i żadnych odpowiedzi. Ja analizuję dane, on całe życie spędził z pacjentami. Razem robimy to, co umiemy: słuchamy, zbieramy, szukamy nici, zamiast czekać, aż znajdzie ją ktoś inny.
Twoje imię i nazwisko oraz dokument potwierdzający diagnozę: nie są wymagane, ale są cenne. Niektórzy żerują nawet na takich sprawach, dlatego potwierdzone historie to te, którym możemy w pełni zaufać. Zakryj wszystko, czego nie chcesz nam pokazywać.
Żadnych reklam. Żadnej sprzedaży. Żadnych ubezpieczycieli ani pracodawców. Jeden wyjątek, tylko jeden: zanonimizowane dane mogą trafić do uniwersytetu lub zespołu badawczego, jeśli pomoże to zbudować coś prawdziwego. Nic więcej, nigdy.
Lekarze, badacze, tłumacze, ludzie od danych, opiekunowie, każdy, kto ma coś do dania: chętnie pójdziemy tą drogą razem z tobą. Napisz na [email protected].